Myślisz, że znasz las? Ten prosty eksperyment ze zmysłami może Cię zaskoczyć

Oczekiwania kontra rzeczywistość – co naprawdę widzimy w lesie?

Jak typowy współczesny człowiek jestem trochę przesiąknięta social mediami. Plus z tego jest taki, że czasem może wyniknąć z nich coś dobrego. Kilka lat temu powstał ciekawy trend „oczekiwania vs. Rzeczywistość” odnoszący się często do tego co widzimy na „pierwszy rzut oka”, jakie budujemy wyobrażenie, a jaka okazuje się być rzeczywistość przy bliższym poznaniu.

Zainspirowałam się tym trendem i postanowiłam jeden do jeden przenieść to doświadczenie w środowisko leśne.
Zapraszam moich spacerowiczów do powierzchownej oceny jakiegoś leśnego obiektu i odpowiedzi na kilka prostych pytań na podstawie pierwszego wrażenia. Jaki jest? Jak pachnie? Czy jest miękki? Czy ciepły? Czego się po nim spodziewam?
Następnie przychodzi czas na bliższe poznanie. Dotyk, zapach, obserwacja obiektu z bliska, analiza i zderzenie oczekiwań z rzeczywistością.

Zderzenie z nieidealnym światem jako lekarstwo na przebodźcowanie

Bardzo często to bez znaczenia czy obiekt był im znany wcześniej, czy zupełnie nie.
Czy widzieli go już kiedyś, czy widzą pierwszy raz? Często jest tak, że nawet znają nazwę obranego do obserwacji obiektu.
A jednak jeszcze nie spotkałam się z sytuacją, żeby coś ich nie zaskoczyło.

Drobnostka, kolor, zapach, struktura, faktura, lub to, co dzieje się wokół niego.
Tak proste ćwiczenie, które w swej pierwotnej formie żartuje z idealnego świata, który próbujemy budować wokół siebie, w zupełnie innym środowisku pokazuje, że to, co nieidealne jest znacznie piękniejsze i bogatsze niż nasza wyobraźnia.

Przeczytaj koniecznie: Czym różni się kąpiel leśna od zwykłego spaceru?

Odzyskaj uważność: Wejdź do lasu bez presji na wynik

W takich momentach chciałoby się zapytać, czy i w którym momencie straciliśmy umiejętność odkrywania i zachwytu?
Dlaczego będąc dziećmi, mogliśmy spędzać godziny na obserwacji mrówki, a dziś ta sama mrówka irytuje nas, bo sami od niej oczekujemy efektu, osiągnięcia celu.

Kiedy damy sobie czas i przestrzeń. Czas nieskoncentrowany na cel, nieokreślony zegarem i przestrzeń nieograniczoną oczekiwaniami, okazuje się, że jesteśmy w stanie dojrzeć więcej, niż możemy sobie wyobrazić.

Wchodząc do lasu z otwartością, z intencją obecności i bez oczekiwań możemy karmić swoje zmysły, ciało i głowę niemal nieograniczoną paletą faktur, barw i zapachów.
Bodźców, które znamy, lecz rzadko kiedy świadomie ich doświadczamy. I nagle okazuje się, że las to nie tylko zbiór drzew, czy zielona plama na mapie.
To świat małych odkryć i wielkich zachwytów.

Cyfrowy detoks: czego nie zobaczymy przez idealne filtry?

Nauczono nas podziwiać świat poprzez filtry. Ma być duże, kolorowe, uporządkowane, idealne. A jak bałagan, to i tak kontrolowany.
Wystarczy jeden „rzut okiem” i jest „like” albo „swipe”. Idealny moment, idealny kadr i światło. Ostatecznie filtr załatwi sprawę.

Kąpiel leśna to lekcja świadomego zauważenia, przyglądania się. Nie chodzi w niej o pierwsze wrażenie, lecz o drugie, trzecie i czwarte, a także o to, co zostaje z nami potem.
W lesie nie ma nagłówków, które od pierwszego spojrzenia powiedzą nam, jak jest i co myśleć.
W las trzeba się wczytać, poszukać znaczenia między wierszami.

A szukać można na wiele różnych sposobów. Z szeroko otwartymi oczami, a także zamkniętymi.
Poprzez dotyk, słuch, zapach, smak. Paradoksalnie czasem mając zamknięte oczy, więcej możemy dojrzeć i odkryć niż patrząc i nie widząc.