Rzuciła Warszawę i wróciła na Kurpie. Dziś jej angielski ogród zachwyca całą Polskę!

Zamiast dziennikarstwa – historia i botanika: Jak Marzena rozpoczęła budowę swojego raju na ziemi

Marzena wychowała się pośród kwiatów i drzew.
Doskonale pamięta, jak jako mała dziewczynka buszowała po zaczarowanym ogrodzie dziadków, zrywała prosto z drzew soczyste śliwki i jabłka, plotła wianki z polnych stokrotek, mniszków i koniczyny z okolicznych łąk.
Potem patrzyła, jak mama pielęgnuje swoje ukochane róże w ogrodzie przy jej rodzinnym domu.

Uwielbia wspominać rabaty z peoniami, szpalery czarnych i czerwonych porzeczek, a także warzywnik, w którym królowały pełne słońca i słodyczy pomidory.
Ale wtedy jeszcze bakcyl ogrodnictwa, który nieświadomie połknęła, siedział sobie cichutko, przyczajony.

Tymczasem Marzena postanowiła zostać dziennikarką. Dopiero po pięciu latach studiów na Uniwersytecie Warszawskim uświadomiła sobie, że nie ma wielkomiejskiej duszy. Skończyła jeszcze studium pedagogiczne w Instytucie Nauk Politycznych i wróciła do rodzinnej miejscowości na Kurpiach, słynącej z neogotyckiej bazyliki – Myszyńca, żeby uczyć w szkole historii. A gdy odziedziczyła dom i ogród, bakcyl ogrodniczy znowu się odezwał. I narodziło się marzenie, właściwie najpierw wykiełkowało… ale odpowiednio nawożone i podlewane rosło sobie całkiem szybko. 

Zobacz koniecznie: Jak całkowicie odmienić swój ogród?

A wraz z marzeniem zmieniał się ogród. Etapami. Na początek Marzena zmieniła jego frontową, reprezentacyjną część.

Zostawiła drzewa i krzewy, ale obecne rabaty kwiatowe stworzyła od zera – wymyśliła, rozrysowała i potem zasadziła wszystkie rośliny.
Na początku bardzo pomagał jej tata, potem wszystko robiła sama.
Do dzisiaj tak jest, czasem tylko przychodzi zaprzyjaźniony ogrodnik, żeby wspierać ją w najcięższych pracach.

Malowanie przestrzeni kwiatami: Romantyczny zakątek pod lipą, drewniana pergola i nostalgiczne róże

Kiedy już namalowała kwiatami jedną część ogrodu, przyszła pora na pozostałe – wypoczynkową od południowego zachodu, gdzie pod koroną lipy doskonale czują się róże wielkokwiatowe ‘Chopin’ i lawenda, oraz wreszcie tę nostalgiczną, z różami pnącymi, ulubionymi kwiatami mamy.

Jest tu romantyczna różowa ławeczka i drewniana pergola, po której pnie się róża ‘Jasmina’ wraz z powojnikami i niebieski obelisk oplatany przez angielską różę pnącą Austina z mnóstwem kremowych kwiatów.

Tytaniczna praca i ekologia w praktyce: Kompost z dżdżownic, podlewanie kropelkowe i walka z suszą

Ogród w stylu angielskim wydaje się swobodny i naturalny, jakby wszystkie rośliny rosły same. I one rosną, ale nie bez tytanicznej pracy ogrodniczki.

Marzena na dbanie o swój ogród poświęca dosłownie każdą wolną chwilę. Wiosną i jesienią, wiadomo, jest najwięcej zmian – trzeba posprzątać, poprzesadzać, przyciąć, nawieźć (tylko kompostem i biohumusem z dżdżownic) i starać się ochronić rośliny przed gwałtownymi, przechodzącymi falowo przymrozkami.
Nie zawsze się udaje, więc kiedy Serwacy, Bonifacy i Pankracy z zimną Zośką nawiedzą nasze ogrody, trzeba też umieć uronić łezkę i zrozumieć, że czasem z przyrodą nie wygramy.

Zobacz to: Rośliny odporne na słońce i suszę

Latem można wreszcie odpocząć, posiedzieć na ławeczce z widokiem na róże albo pod lipą i może niekoniecznie pisać poezję, ale na pewno coś poczytać, na przykład katalog roślin. Marzena tym sposobem przyswoiła sobie kawał botanicznej wiedzy. Często oglądała też filmiki na YouTube o angielskich ogrodach lub takie z praktycznymi poradami. 

Każda roślina trafia dokładnie w miejsce, gdzie będzie czuła się najszczęśliwsza i uszczęśliwiała innych swoim pięknem.

Dla Marzeny liczy się to, żeby dostosować wybór kwiatów do klimatu – i na przykład w przydomowym ogrodzie w północnej Polsce nie uprawiać egzotycznych kwiatów z Singapuru czy Wenezueli.
Ona sama najbardziej lubi polskie swojskie rośliny. Ale i te trzeba obficie nawadniać, szczególnie w ostatnich latach, kiedy dokucza im susza.
Na szczęście kompost zatrzymuje wilgoć w glebie, a system podlewania kropelkowego świetnie spełnia swoje zadanie.

Błękitne lobelie, pelargonie i detale, które nadają ogrodowi sielski charakter

A co z roślinami w donicach ? – Donice muszą być w moim ogrodzie, oczywiście wyłącznie gliniane, nigdy plastikowe. Urozmaicają i nadają charakter.
Najbardziej lubi te niebieskie, szkliwione. Cudownie wyglądają w nich jej ukochane błękitne lobelie.

– Na ich automatyczne podlewanie jeszcze nie wymyśliłam sposobu – śmieje się Marzena. – Codzienne bieganie z konewką zajmuje mi około godziny. Ale czego się nie robi dla pięknego marzenia?

Zobacz koniecznie: Co posadzić zamiast tui? Proponujemy  ciekawe rośliny na żywopłot.

ZDJĘCIA: igor dziedzicki   TEKST: KASIA MITKIEWICZ