Powered by Spearhead Software Labs Joomla Facebook Like Button

Władca puszczy

Żubr Wysoki, masywny garb żubra o wiele bardziej wyróżnia się niż jego wąska talia i zad.
 
 


Na śniegu, wśród ogołoconych z liści drzew, wyglądają jak granitowe skały. Ich dom to dziki, pierwotny las, w którym człowiek jest gościem. Rdzenni mieszkańcy puszczy, jedne z najstarszych zwierząt żyjących na ziemi.

Żadne inne zwierzę nie zrobiło na mnie takiego wrażenia jak żubr. Może przez jego szczególny wygląd – wysoki, masywny garb o wiele bardziej wyróżniający się niż wąska talia i zad. Albo przez te rozbuchane rozmiary (do dwóch metrów wysokości i 900 kg żywej wagi u samców), które dają mu arogancką pewność siebie, i pozwalają wbijać w ciebie wzrok bez żadnej obawy. Ten olbrzym ma świadomość fizycznej przewagi nad każdym innym zwierzęciem. Boją się go nawet wilki. A jednak podejść go bardzo trudno. Jest czujny, płochliwy, potrafi poruszać się po lesie jak cień. Spotkania z żubrami to rzadkość. Zwykle zdarzają się zimą. Głodne zwierzęta kręcą się wtedy w pobliżu paśników.

reklama

– Gdy podnoszą ogon, puszczają parę nosem i zaczynają grzebać ziemię kopytem, to znak, że przymierzają się do ataku – ostrzegli mnie strażnicy z Białowieskiego Parku Narodowego, kiedy wybrałem się z nimi na zimowe dokarmianie. Ale powiedzieli to z uśmiechem, jakby chcąc ze mnie zażartować, i w końcu nie wiedziałem, czy im wierzyć. Rzeczywiście było bezpiecznie. Gdy jest dużo śniegu i solidny mróz, stada spokojnie czekają w leśnych ostojach na traktor z sianem. Żubry to wegetarianie. Jedzą dużo, nawet 60 kg zieleniny dziennie. Nic dziwnego, że zabiera im to sporo czasu. Właściwie cały boży dzień skubią zioła, trawy, turzyce, liście krzewów, pączki i korę drzew. Bardzo im smakują brzoza, maliny, żołędzie. Nie przepadają za to za pachnącą turówką, choć trawa ta właśnie im zawdzięcza potoczną nazwę – żubrówka.

Zimą, kiedy świeżych smakołyków nie ma, dostają od strażników siano. Żubry wędrują więc za traktorem niczym psiaki. A metalowa, hałaśliwa i wyrzucająca w powietrze chmury dymu bestia jest ich najlepszym przyjacielem: w żubrzym systemie reakcji Pawłowa traktor równa się dobre i bezpieczne jedzenie. Nie wiedziałem tylko, że jedynie wtedy, gdy ma włączony silnik!
 

Weranda Country nr 1/2010