Powered by Spearhead Software Labs Joomla Facebook Like Button

Nalot jedwabnych ogonów

Jemiołuszka U samca końce niektórych piór mają intensywny czerwony kolor.
 
 


Zima to taki czas, gdy wychodzę do pracy po ciemku i po ciemku z niej wracam. Nie lubię zimy! Nie mogę cieszyć się swym ogrodem, bo go praktycznie nie widuję. Przy odrobinie szczęścia i dobrej pogodzie w sobotę lub niedzielę staram się nasycić oczy widokiem własnoręcznie sadzonych roślin. Nawet zimą jest na co popatrzeć, gdyż ogród tak zaplanowałem, by był piękny o każdej porze roku.

Zimą zdobią go czerwone pędy dereni oraz barwne owoce ogników i irg. Ostatni sobotni poranek był cudownie pogodny, więc z radością wyszedłem, by w słońcu i śniegu pospacerować w ogrodzie. A tu istne pobojowisko. Znikły wszystkie owocki ogników, irg, resztki jarzębin, a nawet owoce winobluszczu pnącego się po murze domowego fundamentu i sfermentowane, niezebrane w porę winogrona. Od razu wiedziałem. W ogrodzie był nalot ze wschodu!

Spustoszenia dokonały jemiołuszki, które co kilka lat masowo u nas zimują. I dzięki owocom ozdobnych krzewów w podmiejskich ogrodach mają co jeść. Smacznego! Przecież nie będę żałował owoców tak pięknym ptakom. Szkoda tylko, że nie miałem okazji na nie z bliska popatrzeć.

reklama

Kolorowe i pękate
Na świecie znane są trzy gatunki jemiołuszek. Gniazdują w północnych regionach tajgi, Europy, Azji i północnej Ameryki. Wszystkie są wyjątkowo piękne. Wiosną i latem zjadają wiele owadów, a jesienią i zimą tylko owoce, często sfermentowane. Dlatego jesienią ich wątroby powiększają się, by sprostać potrzebie szybkiego trawienia niezbyt świeżych smakołyków.

Nasza jemiołuszka jest pod tym względem najwydajniejsza. Jej naukowa nazwa to Bombycilla garrulus. Słowo „bombycilla” to połączenie greckiego „bombyx” – jedwab oraz łacińskiego „cilla” – ogon. Oznacza więc ptaka o jedwabistym ogonie. Dokładnie tak jak niemiecka nazwa jemiołuszki – Seidenschwanz. „Garrulus” również wywodzi się z łaciny, nazywano tak osobników wyjątkowo gadatliwych.

Ciekawe jest pochodzenie angielskiej nazwy jemiołuszki. Słowo „waxwing” oznacza „woskowe skrzydło” i odnosi się do jaskrawoczerwonej, lakowej barwy płytek rogowych na lotkach. Natomiast słowo „bohemian” nie pochodzi od bohemy, artystycznej cyganerii, ale od łacińskiej nazwy Czech – Bohemia.

Rosjanie nazywają jemiołuszkę „swiristiel” – od świergotu wydawanego przez lecące stado. Polska nazwa wiąże się z jemiołą, której owoce zimą odgrywają ważną rolę w ptasiej diecie. A jemiołuszki z kolei należą do głównych rozsiewaczy jej nasion.

Ciało tego barwnego ptaszka ma 20–23 cm długości. Jest więc wielkością zbliżony do szpaka, jednak znacznie więcej od niego waży. Tłusta jemiołuszka jesienią może dobić nawet do 80 gramów. Samce różnią się od samic większym i czarniejszym śliniakiem na podbródku. Żółte zakończenia sterówek u dorosłych samców są wyraźnie większe, a liczba czerwonych rogowych płytek na lotkach jest także większa u samców niż u samic. Młode samice często nie mają ich wcale.
 

Weranda Country nr 2/2010