Powered by Spearhead Software Labs Joomla Facebook Like Button

Elegancki jak abisyńczyk

Elegancki jak abisyńczyk
 
 

kocie sprawy  

Od stuleci koty abisyńskie uważane były za potomków w linii prostej starożytnych świętych kotów egipskich. Na ich podobiznach znajdziemy te same ogromne oczy w kształcie migdałów, duże uszy, smukły korpus i długi, giętki ogon. Nawet futro przedstawionych na papirusach piękności wydaje się mieć ticking i kolor dziko umaszczonego abisyńczyka.

Wszystko zaczęło się od pewnej Zuli...Nazwa rasy tych niezwykłych kotów sugerować by mogła, że ich ojczyzną jest Abisynia. Jednak na podstawie badań genetycznych uczeni udowodnili, że pochodzą one najprawdopodobniej z wybrzeża Oceanu Indyjskiego oraz z Azji Południowo -Wschodniej. Potwierdza to też fakt, że w Muzeum Zoologicznym w Leiden w Holandii znajduje się zakupiony w 1830 roku eksponat wypchanego kota abisyńskiego o dzikim umaszczeniu, a z podpisu na tabliczce („Patrie, domestica India") wynika, że jego kolebką są jednak Indie. Pozwala to przypuszczać, że pierwsze koty abisyńskie zostały przywiezione z Indii do Europy przed 1830 r. przez kupców lub kolonistów, często podróżujących między Anglią a subkontynentem indyjskim.

Norman Auspitz w „Cat Fanciers' Almanac" (marzec 2001 r.) napisał, że nazwa rasy powstała w ścisłym związku z malowniczą historią kota, który w XIX w. przybył statkiem do Anglii. Ponoć była nim niezwykle urodziwa kotka, którą w 1860 roku wracający z wojny kapitan Barret-Lennard kupił w Abisynii w prezencie dla swojej żony. Historię tę potwierdza kolorowa litografia zamieszczona w książce o rasach autorstwa Stablesa Gordona z 1874 roku. Widnieje na niej kot pozbawiony pręgowań na łapach, korpusie i szyi, o sierści w kolorze charakterystycznym dla tej rasy. W podpisie przeczytamy: „Zula, własność żony kapitana Barret-Lennard. Ten kot został przywieziony z Abisynii pod koniec wojny". Prezent dla kapitanowej został więc nazwany Zulą i zamieszkał u państwa Barret-Lennard. Zula była zwierzęciem udomowionym, nie okazywała dzikich zachowań, zaskarbiła sobie sympatię domowników i wywołała duże zainteresowanie wśród znajomych. Musiała bardzo spodobać się pani Barret-Lennard i jej arystokratycznym przyjaciółkom, skoro postanowiła ją rozmnożyć i tym samym zapoczątkowała hodowlę kotów rasy abisyńskiej.

reklama

Rozwój hodowli tych kotów stał się możliwy dzięki kupcom, którzy sukcesywnie przywozili następnych przedstawicieli abisyńczyków. Ze względu na swój piękny, elegancki wygląd koty abisyńskie zaczęto w Anglii cenić, a hodowcy wszczęli prace nad standardem rasy. Zmiany nastąpiły w kierunku wysmuklenia korpusu i poprawy kształtu głowy. Prowadzono też księgi rodowodowe, o czym świadczą istniejące rodowody kotów abisyńskich z Anglii od 1904 roku.

Hodowla rozwijała się w tym kraju do wybuchu wojny. Potem ze zrozumiałych względów zanikła. Na szczęście jeszcze przed wojną wiele kotów wywieziono do Stanów Zjednoczonych. Najlepsze w typie koty abisyńskie trafiły do USA w 1934 roku. Tam zyskały uznanie hodowców nie tylko ze względu na piękny wygląd. Amerykanie równie wysoko ocenili ich charakter. Odważny, niezwykle łatwo nawiązujący kontakt z człowiekiem, chętny do zabawy, niemal całkowicie pozbawiony agresji kot okazał się bardzo przydatnym zwierzęciem do felinoterapii. Najpiękniejsze przywiezione z Anglii okazy stały się bazą amerykańskiego programu hodowlanego, w ramach którego hodowcy pracują do dziś nad udoskonaleniem fenotypu. W programie tym, na równi z exteriorem, zwraca się uwagę na cechy charakteru zwierzęcia.

Na przestrzeni lat w hodowlach kotów abisyńskich pojawiały się osobniki z dłuższym włosem, tak zwane warianty, które początkowo były eliminowane. Potem zaczęto krzyżować warianty długowłose i w ten sposób powstała odrębna siostrzana rasa kotów półdługowłosych - kot somalijski. Ze względu na piękny, dziki wygląd i walory charakteru koty abisyńskie zostały użyte do tworzenia wielu nowych ras, między innymi bengalskiej, ocicat, singapura, chausie, australijski mist, ceyloński, egipski mau. Dzięki krzyżówkom hodowcy uzyskali ciekawe efekty ubarwienia futra, jednak żadna z tych nowych odmian nie dorównuje walorom charakteru, elegancji ani szlachetności wyglądu kotom abisyńskim.

Elegant o bursztynowych oczach Abisyńczyki są kotami krótkowłosymi, średniej wielkości. Ich waga to około 3,5 kg u kocurów i 2,7 kg u kotek. W USA preferowane są linie mniejsze niż w Europie. Ostatnio coraz częściej na wystawach światowych widzi się kotki o wadze poniżej 2,4 kg. Jest to, obok devon rexa i cornish rexa, jedna z najmniejszych ras kotów występujących w Polsce. Mniejszy od niego jest tylko bardzo rzadki u nas singapura, wyhodowany z krzyżówki kota abisyńskiego z burmą.